Thursday, January 26, 2006

Dublin, there we go!


Boas a todos e todas os responsables da destrucciòn de ESPAÑA!
E tamèn boas os poucos patriotas dos bos que aìnda quedan e que non cesan no empeño de movilizarse diariamente pola defensa da bandeira e do arquivo de Salamanca.
Gracias a todos vòs. Se non fose por esta xente, que serìa de nòs?
Quèn sairìa as rùas vestidos cos cores nacionais para berrar contra o Sr. Carod?
Quèn alzarìa a voz contra a perda irremediable dos documentos recolectados durante a Guerra Civil na que tantos dos nosos morreron polo ideal da España, Unha, Grande e Libre?
Quèn impedirìa que eses arquivos caisen en mans de grupos separatistas radicais sedentos de sangue que os destruirìan co fin de ocultar informaciòn confidencial que arruinarìa os plans dos Catalàns de conquistar o mundo e crear unha raza de Españois-escravos que dominar?
Quèn nos satutarìa o correo de .pps chamando à uniòn e o complot contra os productos Catalàns e bombardeo de emails a Generalitat co fin de crear un tipo de recesiòn econòmica virtual na Comunidade de Cataluña e xa de paso disminuir os problemas de inflacciòn e rebaixar os precios dos pisos?
Quèn escoitarìa a Mariano Rajoy cando anuncia un pseudo-apocalipsis no Estado Democràtico de Dereito?
Quèn recollerìa firmas contra a destituciòn do Xeneral Mena por ZP e para pedir a cabeza de Piquè?

E o màis importante, de quèn terìa que rirme eu para publicar un comentario irònico?
Pasando a cousas un pouco màis bonitas...
Hoxe quero postear dùas fotos. A primeira, publicada na Voz de Galicia. Reflexa a imaxe das primeiras elecciòns en unha dècada en Palestina.



A segunda. Sacada do Reportaxe Online deste mes en www.nationalgeographic.com sobre o amor.

Hai algùns vìdeos que non teñen desperdicio ningùn e aìnda que a informacìon està en inglès pòdese facer unha idea xeral do tema sen entendelo moito.
Esta foto retrata o momento no que unha recèn casada, no estado Indio de Rajasthanse, se despide da sùa nai para ir a vivir co seu novo marido. Seguindo a tradiciòn Hindù, esta muller deixa a casa dos seus pais o dìa despois da boda para vivir ca sùa nova familia, a do seu esposo.

Esta parella està namorada, pero è unha das excepciòns os moitos casos de matrimonios arranxados nos que son os pais os que decìden con quen se realizaràn os enlaces cando aìnda son nenos.

O artigo desta revista remata co refràn Hindù de: "Primeiro chega o matrimonio e despois o amor"

Creo que o realmente enternecedor desta instantànea e poder ver a cara da nai reflexada no cristal do coche. È realmente expresiva.



Nada màis por un tempo que co de hoxe xa abonda. Me despido ata a semana que ven porque viaxo ò Norte mañà às terras de Dublìn. Espero sacar moitas fotos para ensinarvos.

Un bico moi grande para os Erasmus Galegos Polacos que estàn a 20 baixo cero e para Mamà.

Wednesday, January 18, 2006

Meus canciños bonitos.


Roti (1995) e màis Repùblica (2005).Xaneiro do 2006 na vila Invernadoiro.

Hay unha dècada de diferencia, non è sò cuestiòn de altura.

Paso as novas xeraciòns!

Tuesday, January 17, 2006

As ironìas da vida...


África del Sur, uno de los países más pobres del mundo, se puede permitir que sus niños jueguen con con cientos de miles de gemas semipreciosas talladas en el Mundo Mineral en Ciudad del Cabo.

La Voz de Galicia 17/01/06

Monday, January 16, 2006

Adiòs con el corazòn...

Foto da Voz de Galicia 16/01/2006


Sobran as palabras verdade?

Ademàis... a todo lle chega o seu final; incluso òs reproches. Soamente me pesa non estar en Compostela para tomarme unha caña a sùa saùde ca chusquiña da Lucìa.

Novidades dignas de contar:

Esta semana foi todo cenas. Veuse todo o mundo ca maleta cargada de comida e è o que tocaba. Sò Oriana creo que traìa 40 kilos de equipaxe e Mario debeu traer bastante mais.

Esta a casa chea de comida tìpica Calabresa. È picantisima. Aghhhg.

Pasàmolo bastante ben. A ver cando podo subir as fotos porque o meu ordenador non funciona... Està tan cheo de merda que non podo nin poñer mùsica sin que se bloquee. Papaìño axuda!

Xa se mudou a rapaza Irlandesa para o piso de arriba. Vai vivir con Noemì. Ultimamente a relaciòn con ela està bastante ben. A ver si se mantèn.

Està en proxecto un viaxe a Dublìn para este fin de semana ou o que ven. Seremos unhas nove ou dez persoas. Aìnda nos temos que poñer dacordo para o do hostal porque parece ser que esta todo bastante ocupado.

Sigo cos proxectos a voltas. Teño que adiantar moito por se o fin me avisan para comezar a currar, xa que despois vou a ter menos tempo.

Polas noticias que teño da terra vai todo ben por ahì. Non sei que terà a Mar que està parviña...

Non màis comentarios polo momento.

Bicos mil. E un especial o pai que esta maliño. Coidateme eh? Non me andes de can. Mua


Monday, January 09, 2006

Tudo Bem.

Retrasmitindo regularmente de novo dende as Irlandas.
O viaxe foi moi conhazo e aìnda me doe a cabeza.
Cheguei unha hora antes do previsto e Oriana estaba preparando unha festa sorpresa que arruinei.
De todos xeitos a comida estaba moi boa, aìnda que en dùas horas me fun à cama.
Agora toca ponherse ò dìa de como vai ir o segundo cuatrimestre.
Un bico moi grande a todos. En especial ò Toury.

Friday, January 06, 2006

Packing my Case:

Pasaron as resacas do Nadal. Levo a maleta a rebosar de soños e canela no corazón.


Trampa de Venus. Xaneiro 2005.

Monday, January 02, 2006

New Year's Party

Hereje e Tequeno.
Hereje e mais eu.
Co Roiciño!

Festa festa festa! De esquerda a dereita Hereje, mona, Javi, Miriam e Tania.
Happy New Year!

New year's party has gone. We spent a great time. I'm not going to write too much about that, just show you some photos of these days in Galicia. Hope you like them.


Santiago de Compostela. December 2005.




Presepio della nonna. O belén da avoa. My Grandmother's native scene. Please notice the elephant and the owl. Maria's Virgin is 5 cm and St. Joshep is that 25 cm black figurine on the right. The baby Jesus is bigger than his mother. He is laying in a confortable basket full of Xmas decoration stuff. Also she puted this red rose I made for her when I was 10. Such a beautiful scene!

These are my last year's flatmates in Santiago de Compostela with Aldara and Republica.

Diego (Headlong's singer) with my sister.



My cousin Rul (Headlong's guitar player).



These are some pictures we took in Santiago during a crazy night with all the Headlong's members.

Sunday, December 18, 2005

Hi everyone!

The first weekend at home has gone. The trip was tired but I was on time to take the second fly at London Stansted. I spent a night in Santiago with my sister, Mar, Juan, my cousin Rul and my last year's flatmates Andrea and Miriam.
On Friday I arrived home and I had dinner with my dad. Chourizo at least! Molto buono...
I went to see my mum and my grandma also and we went out later with Susana and Tania.
I tried licor café finally and we danced good music.
On Saturday I spent the hole day with mum. Was a great time. I really missed her a lot.
We went out at nigth together also and when she went to bed I met my friends and we went party again.
I must study a lot this week for being free for Christmas. I attached a picture of yesterday's night but I will take much more.

Missing you so much porcos!
Big hugs in special for Orianucha, Mariolino and Tomassinho.


Tuesday, December 13, 2005


Festas Varias...



De esquerda a dereita: Damiano, Manuel (Vigo), Fabio e Mario.


Damiano abrazando a Oriana, Papà Noel hinchable, Fabio, Italiano cuyo

nombre no recuerdo e media cara de Noemì.


Vista da tìpica festa Erasmus: Casa pequenota.

Nùmero de persoas invitadas: 15.

Nùmero de persoas presentes: 74 e un Papà Noel hinchable.


A parte de ser a grande ausente nas ùltimas festas celebradas por causa de virus de varia ìndole, e de facer o exame de Contabilidade este Luns sen un brillante desenlace, non teño moito mais que contar. Esperemos que chegue o aprobado en Contabilidade, mal serà. Mañà farei o ùltimo exame, de Italiano, e en breve volvo o niño!

Papaìño vaime quentando un platiño de caldo!

Chouriziño! Ñam Ñam Ñam.

Fotos de Cork no Nadal...





Wednesday, December 07, 2005


O sentido do Humor da Igrexa...




El Papa Benedicto XVI ha mostrado hoy su sentido del humor probándose un tricornio que le ha prestado un asistente a su audiencia al aire libre en la plaza de San Pedro.

Fotografìa e comentario publicado en www.elpais.es a 07/12/2005.

E unha señora despistada...

Acto festeiro-reivindicativo pro Constituciòn Española a 06/12/2005.

www.flickr.com/photos/rinzewind

Thursday, December 01, 2005

No Comments.

Soamente linquear a pàxina dos Canteca de Macao. Mirade as fotos. Non vexas que festa se traen. Lastima que perderamos os concertos en Galicia. Aghhhhhhh.



Un bico.

Wednesday, November 30, 2005

Estudio, estudio e mais estudio.



Praia de Dingle. West coast. Ireland
Protocolo de Kioto.

Más de 8.000 ecologistas, científicos y oficiales del Gobierno asistían a la conferencia de 10 días en la ciudad de Montreal, y algunos de los 120 ministros de Medio Ambiente y otros líderes gubernamentales eran esperados la semana que viene en las negociaciones finales.

Esta conferencia fijará los acuerdos sobre el nivel de emisiones que deban ser reducidos después de 2012, cuando comience la segunda parte del Protocolo.

Los 140 países que ratificaron el tratado se reunieron por primera vez desde que el protocolo de Kyoto fue aprobado en 1997, y hoy miércoles estaban preparando un incremento oficial de las regulaciones por las que el tratado debe ser llevado a cabo.

Estados Unidos, el mayor emisor de gases contaminantes del mundo, rechazó unirse al acuerdo de Kyoto, con el presidente, George W. Bush, asegurando que los niveles de emisión del tratado iban en detrimento de la economía de Estados Unidos.

En lugar de ello, ha prometido destinar 5.000 millones de dólares anuales para ciencia y tecnología que sirva para combatir el calentamiento global.




Pena de Morte

Si un milagro de última hora no lo evita, Robin Lovitt se convertirá hoy en el preso número 1.000 que morirá -por inyección letal- en una cárcel estadounidense desde que el Tribunal Supremo reestableciera la pena capital en 1976.

La cara y el nombre de este acusado de asesinar con unas tijeras al encargado de unos billares se ha convertido ya en todo un símbolo para los movimientos que piden la abolición de la pena de muerte, pero también para aquellos que siguen apoyando el último recurso contra los delincuentes. Antes que él, esta misma semana, fueron ejecutados John Hicks y Eric Nance.

El luctuoso recuento ha resucitado una vez más el debate sobre la utilidad de la pena de muerte en un país donde está vigente en 38 de sus 50 estados y que, según las más recientes cifras, mantenía en los corredores de la muerte a 3.471 reos. Sólo Nebraska tiene como único método la silla eléctrica.

Pero contra lo que pudiera parecer, y de acuerdo al Centro de Información para la Pena de Muerte, la ejecución 1.000 coincide con la erosión del apoyo de los ciudadanos a la pena capital. Según una encuesta del mes pasado, el 64 % de los estadounidenses están a favor, pero aunque es un alto porcentaje es menor que el 80 % que lo hacía en los años 90. También el número de ejecuciones se ha reducido a la mitad. Frente a las 98 de 1999, que marcó record, el año pasado murieron «legalmente» 59 personas. En todo esto algo ha tenido que ver que en los últimos 30 años, 122 condenados a muerte hayan salido de prisión tras demostrarse su inocencia.

Extractos do artigos publicados na Voz de Galicia a 30/11/05.

Tuesday, November 29, 2005

Ceo Gris.

Sò un post pequeninho ca mellor das fotos que vin ata agora do viaxe que fixemos este fin de semana a Dingle. Cortesìa de Massimo. È bonita ou non è?

Fixo moitìsimo frìo. Non puiden pegar ollo, aìnda que suponho que por ahì a cousa non anda moito mellor.

Tenho que traballar moitìsimo asì que non conto màis, xa subirei as demàis fotos, pero esta merecìa un post especial. Estou moi animada. Volvo a casa en 15 dìas.

Bico a todos.

Roi, espero que pasases un cumpleanos xenial en Roma. Un bico moi grande. Felicidades!

Monday, November 28, 2005

Festas Varias.


Papà, non penses que è todo o que fago que estou estudiando moiiiito. Mua.


Tommy e mais eu.






Estas fotos son dunha festa que fixemos o Venres na casa de Gabrielle. Oriana estaba como unha cuba. Iris cun xersei azul, Estefania è a pelirroxa cun bolso verde e Noemì de rosa, o sea...



Mario con Oriana e Fabio detràs. Todos Italianos. Non sei quen son as outras duas :/


Fabio con Oriana e detràs eu con Alberto (Melilla).


Italia o completo! Comezando pola esquerda: Tommy, Maximo, Damiano e Martino.

Wednesday, November 23, 2005


Ley de Murphy.


Cando pensas que as cousas non poden ir peor e crees que tocache fondo, Murphy està ahì para sorprenderte.

Fun a recoller o paquete que me mandou Mamà, pero resulta que o mandaron a "Little Island".
Cando lle dixen o estimado funcionario que non me soaba esa rùa riuse de min e dìxome que tiña que ir a outra vila, Cobh, a 6 millas (9 Km.) de distancia. Tenho que coller un tren ata Cobh e un autobùs alì ata o polìgono industrial...
A min saiume unha risotada e dixenlle: Estas de coña? Non podo creelo. E ò tìo sentoulle fatal.

Non sei cando vou ir porque estou ata arriba de traballo.
Por riba, perdìn unha clase estùpidamente por ir ata correos onte.
O peor foi que cheguei à casa e Tommy dìxonos que espera deixar a casa despois do Nadal. Entendoo perfectamente porque a sùa habitaciòn è unha merda, e espero que teña a mellor das sortes, pero ìmolo botar moito de menos. Pùxenme moi triste. A veciña de arriba vai ser insufrible a partir de agora.

De todolos xeitos, xa se sabe, as cousas poden ir moito peor; e semella que noutros terreos non se aproximan tempos mellores. Abrochemos os cinturòns!



Interior da Prisiòn de Cork.

Tuesday, November 22, 2005

Hola pais, irmàns, primos e demàis familia.


Estou un pouco renqueante. Os rinhons volvenme a dar a lata. Non o entendo. Estou bebendo moito...
Hoxe chegoume o paquete de castanhas de Mamà. Magosto alternativo este fin de semana.
Non conto nada mais porque tenho que estudiar moitìsimo e non fago moito màis.

Un bico moi grande a Oriana que està un pouco tristona. Non te preocupes polo exame. A pròxima vez faralo mellor!

Bicos mua mua.



Bella Èire, ou non? Recordame à terra!

Monday, November 21, 2005

21/11/05


Donas e Cabaleiros, fai dous meses que estou en Cork. So faltan tres semaniñas para voltar à terra. Moitas ganas xa.
So querìa mandar un saùdo e un bico moi gordo a Oriana, que fai dous meses que a atopei na habitaciòn do hostal co pixama e xa media durmida, e dende entòn non nos separamos.
Don't worry mate! Everything gonna be alright! Love u so much!


En Èire tamèn hai toxos. Ou que pensades?